CAMPAGNA
(testo Marco Candiani, musica Claudio Merli)
Mi soo nò ma stanott lè on poo magica
e in la mia ment la me mett la voeuia di mè campagn
tradii de contravoeuia con lillusion bosarda
dona fortuna che poeu hoo mai pù conossuu.
E tornaroo, inscì per mi sarà ona festa,
poeu staroo li tra la mia gent che la spettava
de sott el pòrtich, in de la stalla, ghavrann in faccia
sègn de fadiga e de sacrifizi trasaa in cassina.
Camminaroo sui sentee che carezzaven la campagna
cont el profumm de quell fen che ha vist i fioeu che giugattava
e lacqua ciara che cor intorna
lè ona coròna a bon mercaa per la terra dèl coeur.
Lassi chi la città che mortifica,
tucc i penser che ghhann domà voeuia de lassà indree
tutta quellaria grama, el fumm che ne sofega
e tanta gent che rid mai in di strad de Milan:
ORCHESTRA
Su ona cadrega a ciappà on poo daria staremm insèma
Per quatter ciaccer faa in armonia in de la cassina.
Ghe disaroo che in città la gent la parla e la straparla
de imbottiglià nebbia e fumm, lè tutt on cor, on tira e molla
ma chi in campagna ghè vera vita
tra la mia gent de brascià su e de string in sul coeur